Δέος- Κοραλία Θεοτοκά

Αναγνώσεις Ποιητών με την Φάνυ Πολέμη
Διαβάζοντας Κοραλία Θεοτοκά στην εκπομπή FanOrama Fany Polemi
~~~~~~~~~~~~~~
Λίγα λόγια για την ποιήτρια Κοραλία Θεοτοκά
Βιογραφικά Στοιχεία
Η Κοραλία, κόρη του Δημητρίου Ανδρειάδη (1896–1970) και της Ελένης Στεφάνου (1905–1993), από την Κωνσταντινούπολη και τον Πόντο (Σαμψούντα) αντίστοιχα, γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο στις 5 Μαΐου 1935. Τελείωσε το γυμνάσιο στη Σχολή Χατζιδάκη και σπούδασε στην Πάντειο Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Παράλληλα, με τη βοήθεια του πατέρα της, ασχολήθηκε με την εισαγωγή ινδικών ταινιών και ταξίδεψε στην Ινδίες αλλά και στην Ευρώπη. Το 1962 πήρε δίπλωμα ξεναγού και εργάστηκε ως ξεναγός για μικρό διάστημα.

Το 1963 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο Απόπειρες, ενώ ποιήματά της είχαν ήδη δημοσιευτεί στο περιοδικό Νέα Εστία. Στις 11 Ιουλίου 1966 παντρεύτηκε τον Γιώργο Θεοτοκά, ο οποίος πέθανε λίγους μήνες αργότερα, στις 30 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου. Έκτοτε αφοσιώθηκε στην φροντίδα του εκδιδομένου και ανέκδοτου έργου του Θεοτοκά.

Το 1967 εξέδωσε την δεύτερη συλλογή ποιημάτων της Σε άλλο φως, αλλά αρνήθηκε τη διακίνησή της στο εμπόριο λόγω της μεσολάβησης της δικτατορίας. Από την ίδια χρονιά ως το 1974 υπήρξε μέλος της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Προβλημάτων (Ε.Μ.Ε.Π.). Από το 1969 ως το 1973 παρακολούθησε τη σειρά μαθημάτων Iστορίας της Τέχνης από τον Παντελή Πρεβελάκη, στη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1971 εκδόθηκε η συλλογή της Η ταυτότητα και το 1975 η σύνθεση Οι μεγάλες διαδικασίες. Από το 1974 ήταν μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Συμπαράστασης Κυπρίων, προσφέροντας βοήθεια σε κύπριους πρόσφυγες. Το Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 1976 αυτοκτόνησε, πέφτοντας από την ταράτσα του σπιτιού της, στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας 90, στην Αθήνα.
~~~~~~~~~~~~~~~~
Η μουσική που ακούγεται είναι Dead can dance Dance of the Bacchantes
https://youtu.be/WQr9Q7AmqqM

 Φωτογραφία απο το λογοτεχνικό περιοδικό "η λέξη" Δεκέμβρης '81 

Αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη στο Πόλις _in_art

Μικρή Πράσινη Θάλασσα

Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριῶ χρονῶ

Πού θά 'θελα νά σέ υἱοθετήσω

Νά σέ στείλω σχολεῖο στήν Ἰωνία

Νά μάθεις μανταρίνι καί ἄψινθο

          Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριῶ χρονῶ

Στό πυργάκι τοῦ φάρου τό καταμεσήμερο

Νά γυρίσεις τόν ἥλιο καί ν' ἀκούσεις

Πῶς ἡ μοίρα ξεγίνεται καί πῶς

Ἀπό λόφο σέ λόφο συνεννοοῦνται

          Ἀκόμα οἱ μακρινοί μας συγγενεῖς

Πού κρατοῦν τόν ἀέρα σάν ἀγάλματα

Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριῶ χρονῶ

Μέ τόν ἄσπρο γιακά καί τήν κορδέλα

Νά μπεῖς ἀπ' τό παράθυρο στή Σμύρνη

          Νά μοῦ ἀντιγράψεις τίς ἀντιφεγγιές στήν ὀροφή

                                                                                         
Ἀπό τά Κυριελέησον καί τά Δόξα Σοι

Καί μέ λίγο Βοριά λίγο Λεβάντε

Κύμα το κύμα νά γυρίσεις πίσω

Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριῶ χρονῶ

          Γιά νά σέ κοιμηθῶ  παράνομα

Καί νά βρίσκω βαθιά στήν ἀγκαλιά σου

Κομμάτια πέτρες τά λόγια τῶν Θεῶν

Κομμάτια πέτρες τ' ἀποσπάσματα τοῦ Ἡράκλειτου.

 ~~~~~~~~~~~~~~~~ *

Την Κυριακή 9 του Ιούνη έλαβε χώρα στον Πολυχώρο Πολιτισμού και Τέχνης Πόλις_in_art  στο Ν. Ηράκλειο ένα αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη.
 Μια Διαδραστική Παράσταση με Μουσική, Ποίηση και Χορό στην υπέροχη Σκηνή του "Πόλις".
Απαγγελίες Ποιημάτων: Φάνυ Πολέμη, Βούλα Σταμπέλου
Στο τραγούδι η Δάφνη Γεωργαλή, στο Μπουζούκι Βαγγέλης Τσιάνος και στο Πιάνο Αντώνης Αθηναίος
Χορεύουν

- Βούλα Σταμπέλου, Jurgen Kiriakis Qirjaqi
Επιμέλεια Αφιερώματος - Σκηνοθεσία Φάνυ Πολέμη
Κείμενα- Βούλα Σταμπέλου
Στην Αφήγηση η Κωνσταντίνα Μαθιουδάκη
Χορηγός επικοινωνίας η εκπομπή FanOrama και ο Βutterfly web radio
~~~~~
Φωτογραφίες : Δημήτρης Μπουρνούς

 

διαγώνια- εναγώνια Φάνυ Πολέμη

διαγώνια
....εναγώνια 
....... κρατάω τα Όμικρον σου όλα 
( μικρό μου τέρας) 
..........οοοο να φΟρώ.
.............το απΟτύπωμα σΟυ στο πέλμα μου
................ακρΟγωνιαία λάβα μΟυ
..................ες αεί να καίς
....................σε βάφτισα λΟβΟτΟμή μου
.......................καταστέλλεις
...........................άηχα , ύπουλα
...............................καραδοκώντας το ΩμΕγα μου να γίνεις ...

Φάνυ Φωτεινή Πολέμη 

Ποίηση -Βαγγελης Ρεβενικιώτης

 ~ Όταν γεννιόμαστε κλαίμε,

λες και ξέρουμε πως θα είναι η υπόλοιπη ζωή μας ~

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

Μέθυσε η καρδιά από το καπνό της νιότης

και για το μυαλό ούτε λόγος.

 Η ζάλη ήταν απερίγραπτη

 και επηρεάστηκε από μία σπίθα

που πέταξε η σάρκα

όταν αποφάσισε πως ήθελε να με εκτοξεύσει.

το στόμα είχε μία άλλη διάθεση

που μαζί μου θα ενεργοποιούσε την ειλικρίνεια των ματιών ,

τα χείλη σου ήταν μία φυλακή

που θα με εγκλώβιζαν μαζί με το άφθονο σώμα  σου.

Δυστυχώς το ποτήρι άδειασε και δεν ξανά γέμισε ποτέ.

Η ΑΡΧΗ

στο τέλος μιας βουλωμένης αρτηρίας

βρήκαμε την μοίρα μας να στέκεται όρθια

με τα χέρια καρφωμένα στο έλεος του αναπόφευκτου

 σαν να ήταν ένοχη για κάτι.

 Εμείς όπως ήταν φυσικό

αποφασίσαμε να υποχωρήσουμε

αντί να μαζέψουμε όλες τις υπόγειες πεταλούδες

και να βρεθούμε πιο κοντά στον τάφο που έλεγε: "έρωτας"

ΜΗΔΕΝ

πέσαμε στο γκρεμό του φωτός

για να δούμε την αυγή

να σηκώνει την πρώτη ηλιαχτίδα της Ελπίδας .

Και Σαν ανυπεράσπιστοι θεατές

βάλαμε τα κλάματα και δεν χειροκροτήσαμε ποτέ.

ο γκρεμός ήταν ρηχός!

 μα η πτώση μας χάθηκε στο βάθος.

ο τελευταίος επιζών τράβηξε μία κλωστή από ένα μπαλκόνι

μήπως και πεθάνει πρώτος

και ο πρώτος ευχόταν να είχε πεθάνει τελευταίος

για να του μείνουν τα αποτυπώματα της αγάπης ανεξίτηλα  στο δέρμα.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

έπλεε σε πελάγη Ευτυχίας

μόνη της η δυστυχία

αναζητώντας το πλοίο της συμφοράς από το οποίο θα πιανόταν

 για να μην την χτυπήσει  το δυνατό χέρι του απρόοπτου.

 ένα ακόμη πρωινό συλλογιζόμουν

 που δεν πετάχτηκε καμία σπίθα

για να λάμψει η ανταύγεια της χαράς .

Έλεγα ξανά και ξανά: πάει! αυτή είναι η τελευταία μέρα του κόσμου

 και ο θάνατος θα βρει την Σπηλιά της καλοσύνης

 και θα χαθεί μαζί με το αύριο του έρωτα.

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ (τραγούδι διαγωνισμού «Κάν’ το ν’ ακουστεί»)

κι άμα βρεθείς σε δύσκολη στιγμή

τότε να μη διστάσεις να βγάλεις μία κραυγή

Γιατί δεν σου αξίζει να μένεις στη σιγή

αλλά να απαντάς σε κάθε προσβολή

τη ρητορική του μίσους να σταματήσεις

και τη φωνή σου για ασπίδα να κρατήσεις

Βάλε ένα τέλος στην επιθετικότητα

έχεις όπως όλοι μας  αυτή την ικανότητα

είσαι άνθρωπος κι εσύ κι αξίζεις την ισότητα

Άσε τη ζωή σου να έχει μία ποιότητα

έχεις όπως όλοι μας τα ίδια δικαιώματα                   Χ2

βάψε τη ζωή σου με πολύχρωμα χρώματα

Ας αλλάξουμε αυτή την κοινωνία

Για να μην υπάρχει πια η αλαζονεία

ας ζήσουμε όλοι μας με την ευτυχία

Χωρίς τον εχθρό της αγάπης που είν' η βία

αυτός ο κόσμος μπορεί να βελτιωθεί

αρκεί η καλοσύνη ποτέ να μη χαθεί

το συνάνθρωπό μας απλά  να τον σεβόμαστε

και άσχημα ποτέ να μη φερόμαστε

είσαι άνθρωπος και εσύ και αξίζεις την ισότητα

Άσε τη ζωή σου να έχει μία ποιότητα                            

έχεις όπως όλοι μας τα ίδια δικαιώματα                        Χ2

βάψε τη ζωή σου με πολύχρωμα χρώματα

Βαγγέλης Ρεβενικιώτης
Γεννήθηκε το 2002 στον Νέο Μαρμαρά Χαλκιδικής. Είναι  Μαθητής της Β Τάξης Λυκείου .
Τον ξεχωρίσαμε στον Διαγωνισμό τραγουδιού «Κάντο να ακουστεί 2019»  του  European School Radio    από τους στίχους που έγραψε στο τραγούδι «Ενας κόσμος αλλάζει» .
Είναι μέλος του European School Radio και σαν  ραδιοφωνικός παραγωγός  κάνει  εκπομπές λόγου και μουσικής .
Ασχολείται με την ποίηση , τον στίχο ,  την μουσική , το θέατρο και την ζωγραφική .

Black & white -Intro - Fany Polemi Poetry (video _ fp)

Black and White - Intro
Φάνυ Πολέμη
Η μουσική που συνοδεύει το ποίημα είναι : The sky is crying Gary B.B Coleman

Black and White intro

Η νύχτα κρύβει την φωτιά
κρύβει και την αγάπη
το μαύρο κι άσπρο σαν θηλιά
σέρνουν την αυταπάτη .

Δώσε φιλί
 δίνω   αστραπή
δώσε ηδονή
δίνω οδύνη
ότι κι αν φύγει
 κι αν χαθεί
εδώ κορμί
εκεί  πληγή

στο τέλος
 κάτι
θα  μας μείνει .

 Δώσε λευκό  στο όνειρο ,
 σαν Άγγελου φτερά ταξίδεψε  με
 δίνω το μαύρο στην φωνή
 είναι τα μπλουζ που αγαπώ
έλα και  χαίδεψε με

 θα ναι δικό μας μυστικό
θα να τραγουδι  ζόρικο,
 …αρχή μεση και τέλος

εσύ φιλί
εγώ αστραπή
Μαύρο 
 και άσπρο
 κι ηδονή
 οδύνη και γινάτι
μπλέκονται οι νότες
 κι οι ρυθμοί
αυθαίρετη αυταπάτη

Φάνυ Πολέμη

HOSSEIN ZARE 

ΝΑΡΚΙΣΣΟΙ - Φάνυ Πολέμη - μετάφραση στα Αγγλικά Γεωργία Λαπατά

 Νάρκισσοι ( εις μνήμην Κ. Π. Καβάφη) 

Είναι η ώρα που οι Νάρκισσοι
συγκρίνουν τα κορμιά τους.
Τις διαστάσεις , την ρώμη
και τις συσπάσεις των μυών .
Η ώρα της επιστροφής
από τις ολονύκτιες περιπλανήσεις
στα καφωδεία και τα μπαρ.
Όταν πια τα γοητευτικά τους τσουλούφια
μετατοπίζουν την προσεγμένη συμμετρία
της χωρίστρας
κι οι καθρέφτες αντανακλούν το ασύμμετρο
της επιτήδευσης.
Η στιγμή που η κατάκτηση
επιβεβαιώνεται μόνο
απ την κράτηση ενός τηλεφώνου
στο "καρνέ"
με ηχηρά αποσιωπητικά...
και τίποτε άλλο
για το παρόν...
Αυτό το παρόν
που στριμώχνεται τώρα
μεταξύ του ειδώλου στον καθρέφτη
και της τέλειας κατατομής του προσώπου.
Ακαταμάχητα ωραίοι,
μοναχικοί θεοί της νύχτας,
μ ά θ ε τ ε :
πως κι αύριο
το απρόσμενον της κρυφής στιγμής του Έρωτος
δεν θα μειώσει την απόσταση
από το είδωλο σας...
θα το κάνει μόνο
πιό
παλ...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Νarcissuses ( in memoria of K. P. Kavafis )*

Now is the time when Narcissuses

compare their bodies
The dimensions, the vigor
and the contractions of their muscles
It is the time of return
from all night wandering  at cafes and bars
Then their charming curls transpose the perfect symmetry
of their parting of hair and the mirrors reflect
the disproportionate of affectation
It is the moment when the date 
is confirmed only by
 writing down a telephone number
on the “note-book”
with resounding points of omission
and nothing else for the present
This very present now squashed
between the image in the mirror
and the perfect features of the face
You should learn,
you , invincibly handsome
lonely gods of the night,
that tomorrow
the unexpected of the secret moment of Love
will not minimize the distance

from your image

It will just make it paler...

*μετάφραση : Γεωργία Λαπατά