Ποίηση -Βαγγελης Ρεβενικιώτης

 ~ Όταν γεννιόμαστε κλαίμε,

λες και ξέρουμε πως θα είναι η υπόλοιπη ζωή μας ~

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

Μέθυσε η καρδιά από το καπνό της νιότης

και για το μυαλό ούτε λόγος.

 Η ζάλη ήταν απερίγραπτη

 και επηρεάστηκε από μία σπίθα

που πέταξε η σάρκα

όταν αποφάσισε πως ήθελε να με εκτοξεύσει.

το στόμα είχε μία άλλη διάθεση

που μαζί μου θα ενεργοποιούσε την ειλικρίνεια των ματιών ,

τα χείλη σου ήταν μία φυλακή

που θα με εγκλώβιζαν μαζί με το άφθονο σώμα  σου.

Δυστυχώς το ποτήρι άδειασε και δεν ξανά γέμισε ποτέ.

Η ΑΡΧΗ

στο τέλος μιας βουλωμένης αρτηρίας

βρήκαμε την μοίρα μας να στέκεται όρθια

με τα χέρια καρφωμένα στο έλεος του αναπόφευκτου

 σαν να ήταν ένοχη για κάτι.

 Εμείς όπως ήταν φυσικό

αποφασίσαμε να υποχωρήσουμε

αντί να μαζέψουμε όλες τις υπόγειες πεταλούδες

και να βρεθούμε πιο κοντά στον τάφο που έλεγε: "έρωτας"

ΜΗΔΕΝ

πέσαμε στο γκρεμό του φωτός

για να δούμε την αυγή

να σηκώνει την πρώτη ηλιαχτίδα της Ελπίδας .

Και Σαν ανυπεράσπιστοι θεατές

βάλαμε τα κλάματα και δεν χειροκροτήσαμε ποτέ.

ο γκρεμός ήταν ρηχός!

 μα η πτώση μας χάθηκε στο βάθος.

ο τελευταίος επιζών τράβηξε μία κλωστή από ένα μπαλκόνι

μήπως και πεθάνει πρώτος

και ο πρώτος ευχόταν να είχε πεθάνει τελευταίος

για να του μείνουν τα αποτυπώματα της αγάπης ανεξίτηλα  στο δέρμα.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

έπλεε σε πελάγη Ευτυχίας

μόνη της η δυστυχία

αναζητώντας το πλοίο της συμφοράς από το οποίο θα πιανόταν

 για να μην την χτυπήσει  το δυνατό χέρι του απρόοπτου.

 ένα ακόμη πρωινό συλλογιζόμουν

 που δεν πετάχτηκε καμία σπίθα

για να λάμψει η ανταύγεια της χαράς .

Έλεγα ξανά και ξανά: πάει! αυτή είναι η τελευταία μέρα του κόσμου

 και ο θάνατος θα βρει την Σπηλιά της καλοσύνης

 και θα χαθεί μαζί με το αύριο του έρωτα.

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ (τραγούδι διαγωνισμού «Κάν’ το ν’ ακουστεί»)

κι άμα βρεθείς σε δύσκολη στιγμή

τότε να μη διστάσεις να βγάλεις μία κραυγή

Γιατί δεν σου αξίζει να μένεις στη σιγή

αλλά να απαντάς σε κάθε προσβολή

τη ρητορική του μίσους να σταματήσεις

και τη φωνή σου για ασπίδα να κρατήσεις

Βάλε ένα τέλος στην επιθετικότητα

έχεις όπως όλοι μας  αυτή την ικανότητα

είσαι άνθρωπος κι εσύ κι αξίζεις την ισότητα

Άσε τη ζωή σου να έχει μία ποιότητα

έχεις όπως όλοι μας τα ίδια δικαιώματα                   Χ2

βάψε τη ζωή σου με πολύχρωμα χρώματα

Ας αλλάξουμε αυτή την κοινωνία

Για να μην υπάρχει πια η αλαζονεία

ας ζήσουμε όλοι μας με την ευτυχία

Χωρίς τον εχθρό της αγάπης που είν' η βία

αυτός ο κόσμος μπορεί να βελτιωθεί

αρκεί η καλοσύνη ποτέ να μη χαθεί

το συνάνθρωπό μας απλά  να τον σεβόμαστε

και άσχημα ποτέ να μη φερόμαστε

είσαι άνθρωπος και εσύ και αξίζεις την ισότητα

Άσε τη ζωή σου να έχει μία ποιότητα                            

έχεις όπως όλοι μας τα ίδια δικαιώματα                        Χ2

βάψε τη ζωή σου με πολύχρωμα χρώματα

Βαγγέλης Ρεβενικιώτης
Γεννήθηκε το 2002 στον Νέο Μαρμαρά Χαλκιδικής. Είναι  Μαθητής της Β Τάξης Λυκείου .
Τον ξεχωρίσαμε στον Διαγωνισμό τραγουδιού «Κάντο να ακουστεί 2019»  του  European School Radio    από τους στίχους που έγραψε στο τραγούδι «Ενας κόσμος αλλάζει» .
Είναι μέλος του European School Radio και σαν  ραδιοφωνικός παραγωγός  κάνει  εκπομπές λόγου και μουσικής .
Ασχολείται με την ποίηση , τον στίχο ,  την μουσική , το θέατρο και την ζωγραφική .

Black & white -Intro - Fany Polemi Poetry (video _ fp)

Black and White - Intro
Φάνυ Πολέμη
Η μουσική που συνοδεύει το ποίημα είναι : The sky is crying Gary B.B Coleman

Black and White intro

Η νύχτα κρύβει την φωτιά
κρύβει και την αγάπη
το μαύρο κι άσπρο σαν θηλιά
σέρνουν την αυταπάτη .

Δώσε φιλί
 δίνω   αστραπή
δώσε ηδονή
δίνω οδύνη
ότι κι αν φύγει
 κι αν χαθεί
εδώ κορμί
εκεί  πληγή

στο τέλος
 κάτι
θα  μας μείνει .

 Δώσε λευκό  στο όνειρο ,
 σαν Άγγελου φτερά ταξίδεψε  με
 δίνω το μαύρο στην φωνή
 είναι τα μπλουζ που αγαπώ
έλα και  χαίδεψε με

 θα ναι δικό μας μυστικό
θα να τραγουδι  ζόρικο,
 …αρχή μεση και τέλος

εσύ φιλί
εγώ αστραπή
Μαύρο 
 και άσπρο
 κι ηδονή
 οδύνη και γινάτι
μπλέκονται οι νότες
 κι οι ρυθμοί
αυθαίρετη αυταπάτη

Φάνυ Πολέμη

HOSSEIN ZARE 

ΝΑΡΚΙΣΣΟΙ - Φάνυ Πολέμη - μετάφραση στα Αγγλικά Γεωργία Λαπατά

 Νάρκισσοι ( εις μνήμην Κ. Π. Καβάφη) 

Είναι η ώρα που οι Νάρκισσοι
συγκρίνουν τα κορμιά τους.
Τις διαστάσεις , την ρώμη
και τις συσπάσεις των μυών .
Η ώρα της επιστροφής
από τις ολονύκτιες περιπλανήσεις
στα καφωδεία και τα μπαρ.
Όταν πια τα γοητευτικά τους τσουλούφια
μετατοπίζουν την προσεγμένη συμμετρία
της χωρίστρας
κι οι καθρέφτες αντανακλούν το ασύμμετρο
της επιτήδευσης.
Η στιγμή που η κατάκτηση
επιβεβαιώνεται μόνο
απ την κράτηση ενός τηλεφώνου
στο "καρνέ"
με ηχηρά αποσιωπητικά...
και τίποτε άλλο
για το παρόν...
Αυτό το παρόν
που στριμώχνεται τώρα
μεταξύ του ειδώλου στον καθρέφτη
και της τέλειας κατατομής του προσώπου.
Ακαταμάχητα ωραίοι,
μοναχικοί θεοί της νύχτας,
μ ά θ ε τ ε :
πως κι αύριο
το απρόσμενον της κρυφής στιγμής του Έρωτος
δεν θα μειώσει την απόσταση
από το είδωλο σας...
θα το κάνει μόνο
πιό
παλ...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Νarcissuses ( in memoria of K. P. Kavafis )*

Now is the time when Narcissuses

compare their bodies
The dimensions, the vigor
and the contractions of their muscles
It is the time of return
from all night wandering  at cafes and bars
Then their charming curls transpose the perfect symmetry
of their parting of hair and the mirrors reflect
the disproportionate of affectation
It is the moment when the date 
is confirmed only by
 writing down a telephone number
on the “note-book”
with resounding points of omission
and nothing else for the present
This very present now squashed
between the image in the mirror
and the perfect features of the face
You should learn,
you , invincibly handsome
lonely gods of the night,
that tomorrow
the unexpected of the secret moment of Love
will not minimize the distance

from your image

It will just make it paler...

*μετάφραση : Γεωργία Λαπατά 

Οι Κριτικές Επιτροπές του Διαγωνισμού “Κάν’ το ν’ ακουστεί 2019”

Black & White Project

Μια μαυρόασπρη παράσταση αντιθέσεων ,της ηθοποιού perfomer και ποιήτριας Φάνυ Πολέμη σε τραγούδια και κείμενα  δικά της και του συνθέτη Νίκου Πιτλόγλου με μουσικές και τραγούδια  του ,  που παίζει πιάνο και τραγουδάει ,  σε μια κοινή συνεργασία on stage .
Mετά την μακρόχρονη πορεία τους στα καλλιτεχνικά δρώμενα ενώνουν τις δυνάμεις τους και δημιουργούν το
Black & White Project and the Dimples .

 

                                            ο Σαρλό Τενόρος με την Φάνυ Πολέμη

Φάνυ Πολέμη-  Κώστας Πολίτης - Νίκος Πιτλόγλου -  Νίκος Τσαχτσίρης

ΦΆΝΥ ΠΟΛΈΜΗ

Το μουσικό σχήμα της παράστασης πλαισιώνουν οι Dimples , ο Κώστας Πολίτης στην ηλεκτρική κιθάρα και ο Νίκος Τσαχτσίρης στο μπάσο.
¨Όμως εκτός των δικών τους έργων επιχειρούν μια μουσικοθεατρική αναδρομή απο την μαυρόασπρη φιγούρα του Σαρλώ και την jazz μουσική του Λούις Άρμστρονγκ μέχρι και την μπλουζ ροκ διάθεση του Eric Burdon του Νικόλα Άσιμου αλλά και του Τζίμη Πανούση .
Special guest ο τραγουδιστής Μανώλης Χατζημανώλης με την τρομπέτα του .
Σάββατο 16 Φεβρουαρίου στις 22.00 στο Cabaret Voltaire στο Μεταξουργείο.
Μουσική επιμέλεια Νίκος Πιτλόγλου
Σκηνοθετική επιμέλεια Φάνυ Πολέμη (Fany Polemi)

Χωρίς Αιδώ - Φάνυ Πολέμη (μετάφραση Γεωργία Λαπατά)

ΧΩΡΙΣ ΑΙΔΏ

Χωρίς αιδώ

μιαν αοιδό

την στείλανε στον Άδη

Μονάχη την αδειάσανε

να φλέγεται στο πυρ

και στο βαθύ σκοτάδι.

Της στέρησαν τον ήχο της

της φίμωσαν το στόμα

χωρίς φωνή σαν το φυτό

την φύτεψαν στο χώμα.

Είπε να γίνει λυγαριά

στον ουρανό να φτάσει

κι άπλωνε τα χεράκια της

τ’ αστέρια για να πιάσει,

κι ο Αδης τηνε μάλωνε:

-Βλέπεις μικρούλα αδαή

κι ανόητη κοπέλα

ποτέ ξανά δεν πρόκειται

να φύγεις από δω

μιαν αοιδό της τάξης σου

ζητούσα για παρέα

μήπως με τα τραγούδια της

λιγάκι ξεχαστώ.

Χωρίς αιδώ

μιαν αοιδό

την στείλανε στον ΄Αδη

παρέα να του κάνει

μήπως λιγάκι ξεχαστεί

με το γλυκό της χάδι

κι αφήσει εδώ να ζήσουμε

για πάντα εΣύ κι εΓώ …

*~~~~*

With no shame

With no shame

a minstrel

was sent to Hades

dumped alone

to burn in flames

in the deep darkness

Deprived of her sound,

her mouth muzzled,

planted in the soil

like a plant with no voice

She wanted to be an osier

to reach the sky

stretched her little arms

to touch the stars

but Hades started scolding her:

“You see little ignorant

and foolish girl

never again will you leave this place

as I always wanted a minstrel like you

to keep me company and make me forget

With no shame

a minstrel

was sent to Hades

to keep Him company

and make Him oblivious

with her sweet caress

so He can let us

– yOu and mE – live forever

Η ΜΕΤΆΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΉΜΑΤΟΣ 

ΕΓΙΝΕ ΑΠ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΊΑ ΛΑΠΑΤΆ ~