Με τις παιδικές μου μπαλαρίνες -Αναστασία Βηθλεέμ Ζουγγού

Φοράω τις παιδικές μου μπαλαρίνες
και ισορροπώ πάνω στα διαζώματα της Εθνικής Οδού.
 Ξυράφι είναι,
η δοκός μπροστά τους περίπατος.
 Δεξιά κι αριστερά
εναπομείναντα στοιχεία
άγριων συγκρούσεων.
 Κομμάτια από ζάντες,
λάστιχα και σκοτωμένα ζώα.
 Κάτι χωρισμένα γάντια τα μάζεψαν.
Το μικρό γατί, όχι.
Κάνα δυο βδομάδες σαπίζει στην κάθοδο.
 Σήμερα το κοίταξα.
Συνήθισα φαίνεται.
Χέρια σε έκταση,
 πόδια πάνω στη λάμα,
 καλά τα πάω.
 Ελπίζω να μη με πατήσω
σε κάποια ανισόρροπη στιγμή.
Ναι, μπαμπά
 (γιατί σε φωνάζω έτσι;)
τρέχω πολύ,
κι ας σου χάρισα κάποτε ένα
 μπαμπά μη τρέχεις.
Είμαι η εξελιγμένη διαλυμένη εκδοχή σου.
 Θα επιμείνω στο εξελιγμένη.
 Ναι το πείσμα μου.
Θα πιάσω αυτή την θεσπέσια λαμπερή μέρα.
 Θα χρησιμοποιήσω τη λάμα
για κάθε είδους αποκοπές.
Μετά θα μαζέψω και θάψω τα πεθαμένα ζώα.
 Ναι την αγάπη μου.
Πάνω τους δεν θα φυτέψω.
 Θα φυτρώσουν
μόνα τους
 χρώματα
 ιώδη.

Αναστασία Βηθλεέμ Ζουγγού

φωτρογραφία αρχείου Φάνυ Πολέμη

Οχι , δεν θα περπατήσουμε μαζί - ( performance)

 

                                                  https://youtu.be/YC1u1GykU0w

                   
Όχι . Δεν θα περπατήσουμε μαζί…
όχι τώρα…
όχι έτσι…
Ποτέ εσύ κι εγώ
δεν θα βρεθούμε σε στέκια.
Δεν θα φτάσουμε ως εκει.
Κραδαίνοντας τα πάθη μας.
¨Όχι στην πολύ συνάφεια ,
στο αλισβερίσι των ονείρων.
Κράτα τα !
Κρύψτα !
Φυλαχτά !!
Μακριά απ το μάτι τους μη μας δουν.
Άλλωστε
οι άγγελοι καθώς κι οι ερωτιδείς
δεν έχουν σκιά,
γιατί σκιά οι ίδιοι  ομοιάζουν .
Μορφές άυλες ,
δονούν άσαρκα,
και δονούνται επιθυμίας.
Θαυμάζουν
και θαυμάζονται.
Κι όταν καταφέρουμε
να κρατήσουμε το σχήμα,
και πάρουμε την μορφή μας,
κι όταν τα φτερά
δεν είναι μόνο ζωγραφιά κερομπογιάς,
αλλά ανοίξουν ,
κι όταν  οι ουρανοί αναλήψουν
τους στεναγμούς μας,
τότε ναι,
εγώ κι εσύ
θα περπατήσουμε μαζί.

Φάνυ Πολέμη

"περισπωμένη της απουσίας σου" project ( performance)
deep house poetry
Ποίηση ερμηνεία Φάνυ Πολέμη (Fany Polemi)
μουσική Χάρης Δημητρίου ( Fading Soul)
Ποίηση , μέσα από τους σύγχρονους ήχους της ηλεκτρονικής μουσικής -deep house poetry.
H ποίηση και η ελληνική γλώσσα συναντά τους ρυθμούς της - σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής.Ο λόγος, ο ρυθμός του, η δόνηση των φωνηέντων και των συμφώνων η παρέμβαση μεσα από φιλτρα και ηλεκτρονικές επεξεργασίες σε ένα αποτέλεσμα μουσικής και ήχων με το πάντρεμα των συναισθημάτων .
Μουσική σύγχρονη , o κραδασμός του λόγου, γίνεται απόηχος από ρυθμούς της πόλης , έρωτες , προδοσία, μετανάστες, στέρηση , αισθήματα που ριγούν και χορεύουν, τα "ρίχνουν", λιθοβολούνται , πυροβολεί ο Λόγος, και συμπορεύεται και αναδιπλώνεται μες στους ήχους και τα φίλτρα της ηλεκτρονικής μουσικής...

η παράσταση  παρουσιάστηκε πρώτη φορά  23/10/13 στον χώρο πολιτισμού ΚΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ στα πλαίσια του φεστιβάλ ΑΕΙΔΈ - η μουσικότητα του λόγου στα ελληνικά κείμενα...απ όπου και το video.

Όχι δεν

ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ - Ολγα Κανελλοπούλου

ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

Θέλω να φύγω μακριά σου

μα η θέλησή μου είναι στείρα

του πνεύματός μου τα λουλούδια

είν’ νεκρά,

σέρνω τα πόδια, μα χάθηκε η ελπίδα.

Σε μισώ αγάπη, γιατί με κάνεις

σκλάβο σου

μα λατρεύω την τέχνη σου

που με κρατάει κοντά σου.

Οι λίγες στιγμές που ζήσαμε

οι τόσες πολλές,

οι τόσο μικρές και τόσο μεγάλες,

ζωγραφίστηκαν στην αιωνιότητα

και η ουσία παραμένει.

Θέλω να πιώ από τα νάματα

της όμορφης πηγής της ψυχής σου,

να πονέσω τον πόνο σου

να πεθάνω τον θάνατό σου!

ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ ΟΛΓΑ

Από το βιβλίο μου <<Στιγμιαίες Εικόνες>> 1980