Περισπωμένη της απουσίας σου- Fading Soul feat Fany Polemi (live)

"περισπωμένη της απουσίας σου" project (performance)
deep house poetry
Ποίηση ερμηνεία Φάνυ Πολέμη (Fany Polemi)
μουσική Fading Soul
Ποίηση , μέσα από τους σύγχρονους ήχους της ηλεκτρονικής μουσικής -deep house poetry.
H ποίηση και η ελληνική γλώσσα συναντά τους ρυθμούς της - σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής.
Ο λόγος, ο ρυθμός του, η δόνηση των φωνηέντων και των συμφώνων η παρέμβαση μεσα από φιλτρα και ηλεκτρονικές επεξεργασίες σε ένα αποτέλεσμα μουσικής και ήχων με το πάντρεμα των συναισθημάτων .
Μουσική σύγχρονη , o κραδασμός του λόγου, γίνεται απόηχος από ρυθμούς της πόλης , έρωτες , προδοσία, μετανάστες, στέρηση , αισθήματα που ριγούν και χορεύουν, τα "ρίχνουν", λιθοβολούνται , πυροβολεί ο Λόγος, και συμπορεύεται και αναδιπλώνεται μες στους ήχους και τα φίλτρα της ηλεκτρονικής μουσικής...

η παράσταση  παρουσιάστηκε πρώτη φορά  23/10/13 στον χώρο πολιτισμού ΚΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ στα πλαίσια του φεστιβάλ ΑΕΙΔΈ - η μουσικότητα του λόγου στα ελληνικά κείμενα...απ όπου και το video.

Η ανησυχία

Diggie Vitt

Αυτή η φλέβα

δε είναι νυσταγμένη,

κι όλο χτυπά,

πίσω από το κούτελο

το ιδρωμένο,

και πίσω από τα μάτια

που τρεμοπαίζουν,

δουλεύει φρενιασμένη

σα τριζόνι που ξυπνά.

Αυτό το βράδυ,

το μαύρο νυχτοπούλι

πάνω στο σπίτι,

μονίμως φέρνει κύκλους

σα να 'ναι βαλτό,

και κρώζει στο αυτί μου

για κάποιο κακό,

που από ώρα σε ώρα

κι από λεπτό σε λεπτό,

σα παλιά ενοχή

που ζει σε 'να κουκούλι,

θα σκάσει μύτη,

και θα μου φανερωθεί,

σαν παλιά σκόνη

που 'κρυψα με προσοχή,

πίσω στη γωνιά,

και κάτω απ' το χαλί,

κι από μέρα σε μέρα

σα θα ξεστρώσει

θα βγει νύχτα-σαν αυτή-

να με προδώσει,

νύχτα με τρεις καφέδες,

με δυο πακέτα

τσιγάρα απ' τα 'φιλτρα,

και 'να τσίμπημα,

ίδιο μπουνιά στην καρδιά

και κλωτσιά στο στομάχι.

Αυτά τα νεύρα

μοιάζουν με ελατήρια

που κάποιος πιέζει,

στους πόλους μπαταρίας,

και σα το κλαδί,

που ξύνει τα κάγκελα,

μια μέρα πρέπει

να κοπούν από τη ρίζα,

γιατί πολύ φοβάμαι,

πως μια νύχτα θα σπάσουν.

 Ευριπίδης Δρατσέλος



Η απαγγελία του ποιήματος εδώ :

https://soundcloud.com/fany-polemi/m7tralntrslp

ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ

Μια αυτοσχέδια βακτηρία χτυπούσε ρυθμικά, μαρμάρινα βήματα μετρώντας.

Ταπ..Ταπ..ταπταπ.... Ταπ...Ταπ...ταπταπ....

Μισοκρυμμένος πίσω απ' το τοίχο ο "νεαρός" υποστηριζόμενος, με κάλεσε να τον βοηθήσω στο τελευταίο σκαλοπάτι..

" Σίμωσε κοπελιά μου, γιάντα δε με καλοβοηθά η κατσούνα "

Πλησίασα, το σαν σε προσκυνητάρι γαζωμένο από τη ζωή πρόσωπο, με ρυτίδες ωραία κεντίδια και δύο μάτια λίμνες γαλάζιες άπατες!

Στάθηκε μπροστά μου και όλο απορία με ρώτησε;: " ' ντα θες απατή σου,  στο σπίτι με τα ΄ρφανά "

Πρώτη φορά συναντούσα τον εκφραστικό γέροντα, στον Οίκο Ευγηρίας, που ήταν εγκαταστημένη η μητέρα μου, τους τελευταίους μήνες.

" Ήρθα να δω τη μητέρα μου" του εξηγούσα, καθώς τον συνόδευε προς το θάλαμο, που υπέδειξε με τη " κατσούνα"...

"Πως σας λένε" ρώτησα, τη ζωντανή αγιογραφία που συνόδευα.

" Ηρακλή" απάντησε χωρίς περιστροφές " και πάω εδά να σκοτώσω την Υδρα "

Το νησί; Τον ρώτησα κρυφογελώντας...

" Τη Λερναία μαθές!

Να!  Θα στέκω μπροστά στο καρφίχτη ( καθρέφτη) και θα τσι μιλιώ, θα τσι μιλιώ όσο να τηνε καταφέρω! "

Και πως θα την καταφέρετε να πεθάνει μόνο με την κουβέντα;

Αρπάχτηκα για να του λύσω τη γλώσσα.

" Όφου κοπελιά μου κι είσαι μικιό.  Ανε τσι ξιστορίσω τσι πόνους και τσι καημούς μου,θα ποθάνει...

Κατέεις εδά, κοτζάμ Ηρακλή απατή μου και εκαταφέρανέ με...

Μόνο απατή σου, γλάκα(τρέξε) μακρυά, μη σαν ανιστορώ τζη, ξυπνήσουνε οι δαιμονοι και μακελέψουσι σε..... Σάλευγε κοπελιά μου και τσι κρατώ με το ζόρε..."

Με έσπρωξε μαλακά με την κατσούνα και μπήκε στο θάλαμο, κλείνοντας την πόρτα με θόρυβο σαν να σφράγιζε την πύλη του Άδη.

Λίγο αργότερα στο δωμάτιο της μάνας μου, εξιστορώντας της το συναπάντημά μου με τον αξιαγάπητο γέροντα, μου έδωσε την πιο πικρή κι αληθινή απάντηση..

" Μα κοπελιά μου, εδώ που με φέρατε, τι θαρρείς πως είναι;  Ορφανοτροφείο ανηλίκων γερόντων! " είναι.  Είπε και χαμήλωσε το κεφάλι.

Το επόμενο πρωί με βρήκε ξάγρυπνη σε υγρό μάξιλάρι.

Όλη νύχτα μιλούσα με τσι δαιμόνους του μπάρμπα Ηρακλή.

Μα σάμπως το ξημέρωμα, καθώς ανασήκωσε το φως της σκοτεινιάς  τον πέπλο,  σε κάποιον ν' αναγνώρισα έναν μέγαλο φόβο μου...Κι άλλος, μύριζε νυχτερινό μου εφιάλτη!

Ξαμόλησε ο γέροντας, τους δαίμονες του στο κατόπι μου...

Η ψυχή του κόσμου ( Αnima munti) γεννά τους εφιάλτες μας, στ' απόσκια των ονείρων,  στου ασυνείδητου τη χώρα...

Πρώτη φορά δεν κράτησα υπόσχεση.

Όσο κι αν το προσπάθησα εκείνο το βράδυ, δεν τηνε σκότωσα την " Υδρα!"

Ελευθερία Παραγιουδάκη . (Λυκαία Ιεροφίλη)

Την Δευτέρα στις 21 του μήνα 8 το βραδάκι θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου
της γλυκιάς μου φίλης και ποιήτριας Εύη Μαρούλη

στο καλλιτεχνικό σωματείο Ελευσις & Υδράνη Ευμολπιδών 9Α στο Γκάζι .
"Θεατρική Ποίηση" πρωτότυπη γραφή και ένας γλυκός άνθρωπος με μελένια ματάκια , και γλυκιά καρδιά η Εύη μας θα είναι εκεί
να μας υποδεχτεί και να κοινωνήσει την δουλειά της .
Θα εχω την μεγάλη χαρά να διαβάσω μεταξύ των άλλων ποιητών και φίλων που θα παρευρεθούμε κι εγώ αποσπάσματα του βιβλίου της .
Σας περιμένουμε

Τι σκέφτομαι;
Να! τριπλή γιορτή τη Δεύτε-ρα... (λάβετε-φως)
Της Παν-αγίας...
Της Ευ-δοκίας...
Της Παρ-ουσίας... (όχι της δευτέρας) ;) :p :)
*******************
Τη μέρα που γεννήθηκα 21 Νοέμβρη,
Ήρθε στην κούνια η τύχη μου και μου’δωσε ευχή.
Τέτοιο μωράκι γαλανό,κακό να μη το βρει.
Ας είσαι ευλογημένη.
Σιγά μωρή τα άγια,ο βίος επεμβαίνει.
Βία ρίχνει στα ξόρκια του,κάνει 2-3 μάγια.
Μικρούλα τα ποτήρια σου,τη μια θα’ναι γεμάτα,
την άλλη θα’ναι άδεια.
Ας μη πολυλογώ,η τύχη μ’έφερε ως εδώ.
Τη μέρα που γεννήθηκα,θα παρουσιαστώ μιας και έσωσα να εκδοθώ,
σε στέκι καλιτεχνικό...ΕΛΑ...
Χαρά μου,πλατειά η αγκαλιά μου.
Πρόσεξε να μη μπλέξεις,στα μακριά μαλλιά μου.
Γνωστό το παρατσούκλι μου.
Όλοι με λένε Σάρα και ανάλογα τα χρόνια μου;
Στο κούτελο μια ζάρα.
Αλήθεια, γέννησα παιδί χαρούμενο και λείο.
Μάθε το όνομα αυτού,Βελούδινο βιβλίο.
Το χιούμορ είναι γέννημα και κάθε τι κουσούρι.
Αγάπα το παιδάκι μου και θα σου φέρει γούρι.
21 Νοέμβρη;
Τρέχα γύρευε,ποια; την Εύη.
Φεύγω,πάω ταξίδι,είμαι φευγάτη ήδη.
Θα δώσω παρουσία,σε στέκι με ουσία.
Σε προσκαλώ να’ρθεις ,γλυκό κρασί να πιεις,πολύ θα το χαρείς.
Στο ΕΛΕΥΣΙΣ και ΥΔΡΑΝΗ (Ευμολπίδων 9 Α Γκάζι,σταθμός Κεραμεικός Αθήνα,ώρα 8 μ.μ)
Σε περιμένω...Τιμή μου η παρουσία σου. **Εύη**

το βίντεο της εκδήλωσης :

https://www.facebook.com/100011186714109/videos/323033374746217/

Τότε

Σφίγγαμε τα χέρια πάνω στα κάγκελα ,
γιατί είχαμε τη λευτεριά στο αίμα μας .
Ήτανε βλέπεις μαύρος ο ουρανός απ΄τα γεράκια ,
αλλά οι νεανικές καρδιές θελαν αγάπη,
θελαν όμορφα τραγούδια .
Ήμασταν φοιτητές.
Τι κι αν τα δάκτυλά μας λιώσαν στα κάγκελα,
τι κι αν μείναν οι σάρκες στις ερπύστριες.
Σήμερα είμαι λεύτερος να σου λέω " σ΄ αγαπώ ".
Να τραγουδάω την ομορφιά σου , σαν επανάσταση.
Κι αν δεν υπήρχα , θα έφτανε λίγο δάκρυ ,
λίγο χώμα να ριζώσει και ν΄ ανθίσει η λευτεριά.
Θα ΄ταν κάποιος άλλος να σου λέει " σ΄αγαπώ ".
Ίδια τα λουλούδια , ίδιος ο ήλιος , ίδιος και ο σταυρός
με την επιγραφή .

" Σκέψεις θραύσματα "
Κώστας Βασιλάκος / Άνεμος Εκδοτική.