Έπαινος των Κοριτσιών εκάστου μέρους των Αθηνών και Περιχώρων. (αγνώστου συγγραφέα)

Να πως καλοπιάνανε οι νέοι της εποχής εκείνης στην Παλια Αθήνα  και  γλύκαιναν τα κορίτσια σαν πιάνανε τα παραπονάκια ..
με παινέματα ανά περιοχή των Αθηνών και Περιχώρων της.
...................................Παντρεμενάδικες  κυραίς με τα πλανέματά σας,
κάμετε καθ’ ελεύθερον να μβή στον  έρωτά σας,
Της Γαργαρέτας  εύμορφαις  όταν θα στολισθήτε,
Κεντρώνετε εις την καρδιά όποιον κι ‘ αν ιδήτε.
Μεταξουργιού  κοκώνες μου το ιδικόν σας νάζι,
νέους πολλούς εξαφνικά  εις την καρδίαν σφάζει .
Στα Πετράλωνα είν’ ευμορφαις και στο Θυσείο άσπραις,
Και απαν ‘ εις την Νεάπολι  γαρουφαλιαίς με γλάστραις.

… Μέσα εις την Κολοκυθού ειναι τα μαύρα μάτια,
κι όποιος γυρίσει να τα ίδή τον κάνουνε κομμάτια
Στην Πλάκα στ’ Αναφιώτικα και εις το Καφενεδάκι,
εκεί ανάπτ’ ο έρωτας φωτιά πολύ γεμάτη.
Μαρούσι μου  τα δένδρα σου παρα πολύ μυρίζουν ,
όμως και τα κορίτσια σου ότι ειπής αξίζουν.
Αμπελοκήπων νόστιμαις πολύ παρακαλείσθε ,

Στους νέους που σας αγαπούν τόσον σκληραίς μην είσθε.
Ευάερο με κρυά νερά , Παγκράτι στολισμένο,
τα εύμορφα κορίτσια σου με έχουν τρελλαμένο.
Πατήσια νόστιμο χωριό που ‘χει το κεφαλάρι,
η κάθε μια σας λεύτερη χίλια φλοράκια κάνει.
Εις τον Περαία βρίσκονται ολιγοστά κορίτσια ,
πλήν είναι τα κορμάκια τους σαν τις λαμπάδες ίσια....................................

~Μικρό  απόσπασμα από  ένα βιβλίο που χρονολογείται μεταξύ 1914 -16  με «λαϊκά άσματα» της εποχής  εκδόσεις
«ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΜΙΧ. ΣΑΛΊΒΕΡΟΥ
Σταδίου 30

απ τα βιβλία του Θείου Δημοσθένη~~

Φάνυ Πολέμη

15 καλοκαίρια

15 καλοκαίρια μάζευες κοχύλια από κάθε μας παραλία... τα έβαζες σε γυάλινα βάζα
και στόλιζες με καλοκαίρια τους χειμώνες μας...
συγύριζα σήμερα κι έσπασα τη μεγάλη γυαλινη κούπα που χες  μέσα τα καλύτερά σου...
γέμισε το σαλόνι μυρωδιές από αρμυρίκια και κέδρους....
 Κι ηρθε η Αμοργός στο σπιτι μας
 κι η Τήνος

κι η Σίφνος κι η Σέριφος,

κι η Πάρος , κι η Σύρος,
κι η Ικαριά κι η Λέσβος
κι η Κρήτη κι η Μαρώνεια ,
γέμισε ο καναπές  κολπισκους κι άμμο....
Κι έτσι καταλαβα γιατί τα απίθωνες στα πιο απίθανα μέρη του σπιτιού μας...

ετεροχρονισμένες  αγκαλιές
εν απουσία...
πλήρη...
Φάνυ Πολέμη

s://youtu.be/zIjpGpFot54

Φίλα με , γερνάω

Ο χρόνος οριοθετεί την σάρκα μου.

Οι στιγμές όλες εδώ χαραγμένες.

Ζωγραφιά το μέτωπο,

σχέδιο γραμμικό,

νεκρό τοπίο το πρόσωπο,

τα μάτια βότσαλα ριγμένα σε λίμνη,

σχηματίζουν κύκλους μαύρους που απλώνουν,

κύκνους λευκούς που τραγουδούν...

Το βλέμμα της μοναξιάς μου στο χαρίζω...

είναι ολόκληρο εγώ μαζί με μένα

και τις ηδονές που αρνήθηκα

για να σε συναντήσω.

Είναι το είδωλο μου στον καθρέφτη,

"μίμηση πράξεως σπουδαίας και τελείας"...

χωρίς την παύλα , να μας χωρίζει.

Σάρκα με σάρκα,

ψυχή με ψυχή...

Φίλα με...

γερνάω..

Φάνυ Πολέμη

Φάνυ με φωνάζουν , κι έτσι είμαι εγώ !

Όταν  η ζωή

αντικειμενικά γίνεται αβάσταχτη ο ίδιος ο οργανισμός μας τότε κάτι παθαίνει ,
αυτή η διάθεση κορμιού και μυαλού  για μια αληθινή συναίσθηση  του βιωματικού σε real time  αληθινού στο έπακρον δικού  μας survivor αυτό ρε μάγκα μου αυτό το απλό που λέμε :
  να την βγάλουμε καθαρή δηλαδή , αυτό ... έρχεται έτσι κάπως ουρανόσταλτα και μαγικά στη δεδομένη στιγμή του χρόνου και σου βγάζει ένα κάτι σαν  υπέρμετρο χιούμορ  για να υπερκαλύψει την μελαγχολία , την απόγνωση  μας από τα δρώμενα
"γύρω" μας ... ένα "πάρτο αλλιώς γιατί χανόμαστε"  κι εκεί ένα μικρό πειραχτήρι διαβολάκι εμφανίζεται , με σπινθηροβόλο βλέμμα  ,τσαχπίνικο μα επικίνδυνα περιπετειώδες  και με αυτή του την  τσαλακωμένη αστειόφατσα  , ίσως και με  παιδιάστική συμπεριφορά  σου δίνει εκεί μια τέτοια λεβέντικη κλωτσιά στα
αχαμνά που σε φρικάρει, έρχεται και ξαφνικά εκεί που κάθεσαι στο πληκτρολόγιο και περνάς ώρες επι ωρών  πάνω
στα τσίκι τσίκι κουμπάκια , έρχεται αυτός ο Τσόγλανος και σου ρίχνει μια τόσο γερή καλαμιά ,
που σου τινάζει το πόδι , ένα τέτοια οξύ «ξύπνα Βασίληηηηη»  μέσα στο αυτί που σου  ξεκολάει τον εγκέφαλο απ το ουρλιαχτό του και το κακάρισμα του .. και τα μυαλά στα κάγκελα !!
θυμάσαι ? εε αυτό ακριβώς  σου
κάνει ο Ζελζεβούλης ...
κι εκεί σε προκαλεί το σκασμένο το τριβόλι ...σε εμπαίζει με ...ένα βγάλσιμο γλώσσας στο Δράμα σου  σε προκαλεί και
σου λέει ξανά και ξανά ..
- Σκέψου ποια  τα κορυφαία  όλων ,που έμαθες ?
ποιά τα ερωτήματα, πες  τα μυστικά... θυμίσου ,
ΤΙ όλοι Τραγικοί και μη ύμνησαν?  πες τώρα ποια?
 _Ζωή,  Ερωτας ,  Θάνατος ????..... απαντάς
εσύ δειλά μεν αλλά με εύηχο ,  καθαρό λόγο ...
και δεν σ ακούει μόνο χώνει καλαμιές ο Μπαγασάκος ο Τριβόλης ...Γιατί μετά τον
απόλυτο κατακερματισμό  της Υπαρξης μας μέσα απο την κρίση τόσων χρόνων σε αξίες , περηφάνεια και βιοπορισμό  , εδώ στον  Γήινο προορισμό μας , και να τολμήσω να το  πω
χωρίς να θεωρηθώ  Αλαφροΐσκιωτη παντογνώστης  σαφώς αλλοίμονο μακριά από μένα τέτοιοι κομπασμοί!!
θα σταθώ τελευταία φορα, κάθιδρη μπρός από τον Αναγεννησιακό Καθρέφτη που κοσμεί το τζάκι μου
κληροδότημα από την προ της προ προ γιαγιάς μου κομμάτι ένα από τα ολίγα που κατέχω και περηφανεύομαι ...
θα σταθώ λεγω μπρος από Τον καθρέφτη και θα φτύσω,
το είδωλο μου το αυθάδες που με περιγελά και με κάνει κι εμένα να σας δουλεύω, τοσα χρόνια...μεγαλοπρεπώς !!!!...
 ...αν ποτέ με θεωρήσετε και με αποκαλέσετε  όμως
φίλτατοι  ότι κομπάζω εγώ η Φωτεινή και
σας βγάζω ακαδημαϊκής υφής  λογύδρια  θα πέσω να αποθάνω ...Ναι ειλικρινα θα πέσω χαμέ να αποθάνω...
με παρεξηγήσατε οικτρά !
~~~~~~~~~
..τι μαλακίες γραφω ... Σας εντυπωσίασα ? ναι ναι ξέρω!!  Ναι μωρέ ξέρω τι θα σκεφτείτε ...... διαβάζω
κι εγώ αυτά τα σούπερ ντουπερ βαρυγδουποκουλτουροακαταλαβίστικα κείμενα  μια που όλοι γίναμε πιά  Ποιητές ,  Ραδιοφωνικοί Παραγωγοί , Ηθοποιοί, και DJs .. μοντέλα όχι δεν έχουν πέραση πια ήταν άλλες δεκαετίες της μόδας... Ε ναι ...Να το πω πια ... Εμέίς που  όλα τα ξέρουμε κι όλα τα μπορουμε αφού χορηγούμε κι από πάνω αντί να πληρωνόμαστε όλοι εμείς οι επαγγελματίες , αν και φανατικοί εραστές  της Τέχνης , και κάποιοι μάλιστα  γράφουνε και εκδίδουν πάντα επι πληρωμή ,  όλα  αυτά ξερετε τα κείμενα  οβίδες -βιβλία , τόμους επί τόμων  στοίβες , είναι αυτά που σαν τα πάμε στο ταμείο να τα αγοράσουμε και δεν απομακρινόμαστε
αυτού αν δεν παρουμε   μαζι  και  το βελτιωμένο
κι επαυξημένο Λεξικόν  μπρελόκ από δίπλα  για ευχρηστία ...
εύκολα  να το ανοιγοκλείνεις μπας κι επιτέλους
καταλάβεις   « τι θέλει να πει ο Ποιητής ...» Εκεί σ αυτήν
την δεδομένη αμήχανη στιγμή που λες τι μαλακίες γράφει η Πολέμη κι εγώ κάθομαι και διαβάζω όλο αυτό το κατεβατό άνευ νοήματος  αντί να βάζω λάικ σε φωτος  , ευκολάκι τσουπ και έφυγες,  άντε  το πολυ να πω και κανενα πιπεράτο πολιτικό σχόλιο να πάει στα διάλα ... .εεε  ??? γιατί τα διαβάζω εγώ αυτά ?????

εκεί  ΤΤΡΡΡΡΡΡ ΜΠΑΜΠ ΤΖΟΥΜ !!!! βγαίνει on stage   και πρωταγωνιστεί η Monster Chef Fan Pol !!!
ζητώ
συγνώμη από όλους τους  σοβαρούς  φίλους και φίλες δια την ελαφρότητα της υπόθεσης  ... Η Monster Chef Fan Pol with the kokkini ΒandAnna  με την εξ Αμερικής δύο ολόκληρων  χρόνων Eλληνοαμερικάνικη επιρροή της στο  accent προσδίδοντας μια  ιδιαίτερη προφορά των Ελληνικών της έρχεται  και τα "μαγειρεύει Αλλιώτικα και Πασαλιμιανιώτικα Oh yeah !!! , ναι!!
ΚΑΙ ΣΑΦΏΣ με αληθινό φαί ( ότι εχει στο ντουλάπι θα το βάλει στο τσουκάλι )
μην ξεχνάμε  ...KRISis γαρ ....
Και  τα μαγειρεύει με  άλλη ματιά
Μια σέλφι, μοναχική  στιγμή της μέρας της ,  με μια κάμερα της πλάκας στο χέρι και την κουτάλα στο δεξί  ... μια τρελή
προσέγγιση επικοινωνίας στα πολυμέσα που σαν σαράκι τρώνε  την καθημερινότητα όλων μας αφου εδώ με διαβάζετε και με παρακολουθείτε ( χνιεχχ χννιεεχχ  :p )  αυτή την στιγμή σωστά  ??  αφιερώνοντας όλες τις εργατοώρες σας
στα πόδια αυτής της γιγάντιας μα τόσο μικρής, τοσοδούλας ,  κούτσικης  webιστικης  ιντερνετικής αυτής Χοάνης που μας ρουφάει και την ρουφάμε ... κάθε μέρα~

  σόρρυ αν η σοβαρότης παει περίπατο ...


etsa strosate

epae tha koimitheite


Αλλά τα βλέπω όλα πολύ αστεία ...τελικά...και ασυγκρίτως γελοία...και γελάω
..
μέχρι δακρύων γελάω ...



Φάνυ  με φωνάζουν  κι έτσι είμαι εγώ!

Ενθύμιον παλαιών φωτογραφιών ~Φάνυ Πολέμη

Μαμά Μαρία Παππούς Αλέκος Γιαγια Φωτεινή στους δρόμους της Αθήνας.

Χορεύοντας μπαλο με την νυφη του Ευαγγελια

Ενθύμιον παλαιών φωτογραφιών ~

Παππούς Αλέξανδρος  , ή μπαρμπα Αλέκος , εξ Άνδρου επάγγελμα φραγκοράφτης .
Αγαπούσε την μουσική , τον χορό και το τραγούδι .
Άκουγε θυμάμαι με τις ώρες μουσική κι είχε πολλά πολλά δισκάκια ...
απο τα 78 στροφών τα βαριά εκείνα  τα προ-βινυλίου δισκάκια και μετα τα 45ρια ...
Στο σπίτι ανοιχτό ολη μέρα  το ραδιόφωνο !
Πάντα στο σπιτικό μας από μικρή θυμάμαι μουσική !
Άκουγε και σημείωνε σε ένα μπλοκάκι και τσουπ την άλλη μέρα πήγαινε κι έπαιρνε δισκάκια 45ρια . Ότι καινούργιο έβγαινε ο καλύτερος πελάτης .
Έμπαινε στο σπίτι μας ( μέναμε όλοι μαζι με τον παππού και την γιαγιά)  και δεν έλεγε κάτι στην γιαγιά που τον κοίταζε με καχύποπτο βλέμμα ...το χαρτζιλίκι του το χάλαγε στα δισκάκια εν πολλοίς  το μεγάλο του πάθος .
Εγώ τουλάχιστον αυτό θυμάμαι  ένα από τα πολλά του χαρίσματα  ...Γιατί για εμένα χάρισμα ήταν το πάθος του  για την μουσική και τον χορό. Εμ δεν είχα που να μοιάσω βλέπετε .. ο  καλός μου παππούκας Αλέκος .
Ειχε θυμάμαι  μια χαρακτηριστική κίνηση σαν έκανε κάτι που δεν ήθελε η γιαγιά να τον πάρει χαμπάρι και καρφωνότανε ο χαζουλης μου χειρότερα μ ‘ αυτήν την κίνηση  ...
 Έτριβε  την μύτη του με πονηρό υφάκι παιδιού που έκανε σκανταλιά  και του έλεγε τότε  η γιαγιά Φωτεινή ...
-Τι κρύβεις μπαρμπα Αλέκο κατω από το σακάκι σου ?
- ε τίποτε βρε Φωτεινή έλεγε εκείνος τι να κρύβω ?.
- Αν είναι τίποτε . ε τότε σήκωσε το σακάκι σου  να δω τι έχεις από κάτω  ...
Τι να κάνει αυτός τότε? σήκωνε το σακάκι κι επιμελώς τυλιγμένο εμφανιζόταν το 45ρι με τον Στυλιανό Καζαντζίδη ... Θυμάμαι πόσο εντύπωση μου έκανε η φωτογραφία με τον σκυλάκο μπροστά στο γραμμόφωνο ...μετά μεγαλώνοντας διάβασα πως έγραφε μάλλον το όνομα της εταιρείας δίσκων  : His masters  voice …
Αυτος ο μουσικόφιλος σκυλάκος με στιγμάτισε που κουβαλούσε ο παππους κατω από το σακακι του .
- αχ βρε κυρ Αλεκο , του έλεγε τότε εκείνη ...παλι αγόρασες δίσκους?... πάλι  ξόδεψες λεφτά για μουσικές . Αχ μωρέ !!! 
τρυφερά τον μάλωνε γιατι κατά βάθος κι εκείνη το φχαριστιόταν να έχει μουσικές καινούργιες να ακούνε .
Βρε βρε τι γλέντια γινόντουσαν σ αυτό το σπιτικό !!!!!
Μέχρι εκεί κι ο θυμός της Γιαγιάς Φωτεινής γιατί κι εκείνη πάντα με το χαμόγελο ήταν και τόσο φιλόξενη  ...
Να τα κεφτεδάκια και να τα ψαράκια τα τηγανιτά στο πίτσι φυτίλι το στήναμε το γλέντι στον  Πλάτωνα στο πρώτο σπιτάκι που γεννήθηκα κι εγώ  και μετά στο άλλο μας τον σπίτι  στον Κολωνό . Πήγαινα δημοτικό ακόμη τότε ...
Μετά φύγαμε και μείναμε Λεωφόρο Αλεξάνδρας .Ήθελε η μαμά Μαρία λεει να μεγαλώσουμε σε πιο καθώς πρέπει  γειτονιές .
Αλλά τότε ... τότε ήταν τα καλυτέρα μας χρόνια  στις γειτονιές της Ακαδημίας Πλάτωνος και στον Κολωνό .. Αν και πιο φτωχικά χρόνια ... Έξω καρδιά είμαστε ...Δεμένη οικογένεια πολύ .
«Αν εσυ μεγάλωσες στον Κολωνάκι εγώ γεννήθηκα στον Κολωνό»
 ( τι θυμάμαι ??πόσα τραγούδια , τραγούδια όλη η ζωή μου ένα τραγούδι ήτανε  )
Ε ρε γυροβολιές και ζεϊμπεκάκια και χασάπικα και μπάλους  (νησιώτικη καταγωγή βλέπετε) και μετά η  τότε νεολαία χόρευε  φοξαγκλέ   με όσους  μουσαφιρέους  ερχόντουσαν σπιτικό μας .ξέρανε πως ο κυρ Αλέκος κι η κυρά Φωτεινή πάντα είχαν ανοιχτό  το σπιτικό τους και την αγκαλιά τους να τους υποδεχτούν ...
και  σαν φτάναμε πια στα «ευρωπαϊκά» λεγόμενα  τραγούδια .να τα φοξαγκλέ και τα τανγκό να χορεύουν οι πιο νέοι  αλλά και οι μεγάλοι όσοι τα ήξεραν .
Η  μαμα Μαρία ο μπαμπας Γιώργος ( σαν ήταν σπίτι κι είχε γυρίσει από τα μπάρκα του στα καράβια κι ήταν κοντά μας  ) τι χαρά ...τι έξω καρδιά άνθρωποι ..τι υπέροχες  αναμνήσεις ....
Ο γλυκός μου  παππούς Αλέκος ...
«Μπάρμπα Αλέκο μπάρμπα Αλέκο με το πράσινο γιλέκο» του τραγουδούσε  η μαμά μου  η κόρη του που της ειχε μεγάλη  αδυναμία . Κι εκείνος καμάρωνε σαν γύφτικο σκερπάνι ...Το Μαράκι του αφού  ήταν η  μοναχοκόρη του  .
Έκανε τέσσερεις γιους μέχρι να πετύχει το μικρό του το Μαράκι μια και την πρώτη τους κόρη  την Ρηνούλα την χάσανε 6 χρονών και μετα τον Χριστοφοράκο τους κάπου σ αυτήν την ηλικία ..Τότε εύκολα χάνανε παιδιά.
 Δεν ήταν η επιστήμη σαν σήμερα προχωρημένη...
Έκανε υπομονή κι έκανε παιδιά μέχρι να πετύχει την κοράκλα του έλεγε.
Κι έτσι ήρθε η Μαρία και μετά ήρθα εγώ το Φωτεινάρι τους κόρη της Μαρίας  τους και του Γιώργου (και αυτός εξ Ανδρου ο γαμπρός τους)  . ..Ετσι με έλεγαν με καμάρι  την μικρή τους Φωτεινούλα  , Φωτεινάρι που μου θύμιζε πετεινάρι εξ ου προφανώς κι ο  φυσικός τσαμπουκάς μου σαν Φωτεινάρι -πετεινάρι κι εγώ λαλώ και κοκορεύομαι .

Ευθυτενής πάντα και γλεντζές  ο μπαρμπα Αλέκος και όμορφα περιποιημένος  με την κολόνια του  φρεσκοξυρισμένος με το μουστακάκι του το λεβέντικο και το φρεσκοσιδερωμένο του πουκαμισάκι το γαλάζιο  με το γελεκάκι του με το ρολόι στο τσεπακι να κρεμιέται απ την αλυσίδα ..
Του άρεσαν τα γαλάζια πουκάμισα πολύ και τα ανοιχτόχρωμα πράσινα κρασάτα σαν τα ματάκια του .
Στην μνήμη σου μπάρμπα  Αλέκο μας  αγαπημένε μου παππού εξ Άνδρου
ένα γλέντι η ζωή,  αυτό μου έμαθες  !!!!!

Φάνυ Πολέμη

Είσαι [ ; ] - Are you on [ ; ] Φάνυ Πολέμη

O ρυθμόs κόλλημα ,

ξανά το ίδιο και ξανά...

μέχρι να το πάρεις απόφαση...

Τι έρωτας, τί θάνατος !

όσο για τα τα vocals, πρόφαση

για να ξεχειλίζουν ποτήρια σε μπαρ,

μισοτελειωμένες ώρες,

Δίψα σε ανέγγιχτα χείλη παρατεταμένων ήχων,

cozy ρυθμός στο πήγαινε κι έλα σου

η έλλειψη...

σαν λείπει,

λύπη ! ~

Φρενήρης πεθυμιά μέχρι να κοχλάσει η νύχτα,

ρούμι και ψιθύρους ...

είσαι [ ; ]

The beat a crush…,
Unchanged again and again…
until you resign to it…,
Love or death, is there a difference?
As for the vocals, just pretense
So that the glasses be filled up at the bar,
Half-finished hours,
Thirst harassing untouched lips of drawn-out sounds
Cozy beat in your goings an’ comings,
the deprivation…
when missing,
Sorrow!
Frantic desire until the Night is boiling,
Rum and whispers …
Are you on?..
Ποιητική Απόδοση - Απαγγελία
Φάνυ Πολέμη (Fany Polemi)
Δημιουργία βίντεο - Ελένη Τσώνη (Eleni Tsonis)

Μετάφραση - Ηλίας Τσώνης (Elias Tsonis)


Μουσική επένδυση
L'Onironaute - Les Chimères Exquises

Footage taken by
Olafur Arnalds feat. Arnor Dan - So Close ( DjoleeeVedit )
Passage: Roberto Bolle e Polina Semionova

Με τις παιδικές μου μπαλαρίνες -Αναστασία Βηθλεέμ Ζουγγού

Φοράω τις παιδικές μου μπαλαρίνες
και ισορροπώ πάνω στα διαζώματα της Εθνικής Οδού.
 Ξυράφι είναι,
η δοκός μπροστά τους περίπατος.
 Δεξιά κι αριστερά
εναπομείναντα στοιχεία
άγριων συγκρούσεων.
 Κομμάτια από ζάντες,
λάστιχα και σκοτωμένα ζώα.
 Κάτι χωρισμένα γάντια τα μάζεψαν.
Το μικρό γατί, όχι.
Κάνα δυο βδομάδες σαπίζει στην κάθοδο.
 Σήμερα το κοίταξα.
Συνήθισα φαίνεται.
Χέρια σε έκταση,
 πόδια πάνω στη λάμα,
 καλά τα πάω.
 Ελπίζω να μη με πατήσω
σε κάποια ανισόρροπη στιγμή.
Ναι, μπαμπά
 (γιατί σε φωνάζω έτσι;)
τρέχω πολύ,
κι ας σου χάρισα κάποτε ένα
 μπαμπά μη τρέχεις.
Είμαι η εξελιγμένη διαλυμένη εκδοχή σου.
 Θα επιμείνω στο εξελιγμένη.
 Ναι το πείσμα μου.
Θα πιάσω αυτή την θεσπέσια λαμπερή μέρα.
 Θα χρησιμοποιήσω τη λάμα
για κάθε είδους αποκοπές.
Μετά θα μαζέψω και θάψω τα πεθαμένα ζώα.
 Ναι την αγάπη μου.
Πάνω τους δεν θα φυτέψω.
 Θα φυτρώσουν
μόνα τους
 χρώματα
 ιώδη.

Αναστασία Βηθλεέμ Ζουγγού

φωτρογραφία αρχείου Φάνυ Πολέμη